Dank je. - Graag gedaan.
Oh, jeetje!
Mrs. Jones, Rosemary Jones?
Rosie, alsjeblieft, ik geef de voorkeur aan Rosie.
Alles goed? - Ja, prima...
Ik was de koffer aan het nakijken...
Die grote leren koffer. Is die van u?
Ja, dat is de mijne.
Goed, dank u. Goed.
Mrs. Jones?
Goedemorgen, agenten.
Twee verminkte lichamen, Rosemary.
Waarom zeg je me niet gewoon wie het zijn?
Mijn echtgenoot en zijn minnares. Ze wilden er samen vandoor.
Dus heb je ze maar gewoon vermoord?
Ik kon niet aan de zijlijn staan en nietsdoen, toch?
Rosemary Jones, u bent schuldig aan moord met voorbedachte rade.
Moord! En toen u deze lage misdaad pleegde,
was u in zo'n abnormale geestestoestand,
dat het uw verantwoordelijkheid ondermijnde.
Daarom veroordeel ik u tot opsluiting...
in een beveiligde afdeling voor crimineel gestoorden.
U wordt niet vrijgelaten,
tot het ministerie van justitie... besluit dat uw opsluiting
niet langer nodig is om het publiek te beschermen.
Ik denk dat een kopje thee er niet in zit?
Bedankt dat u er was. Erg leuk u weer te zien.
Tot ziens Mrs. Martin. - Geweldige preek, dominee.
Erg vriendelijk, dank u.
Dank u, Eerwaarde Goodfellow. - Graag gedaan, Mrs. Parker.
Ik wil u even spreken over het bloemschik-committee.
Oh, ja, natuurlijk. Misschien... - Vanmiddag.
Mrs. Goodfellow is er niet bij?
Oh nee, nee. Sorry. Ze is erg druk. Mrs. Parker.
Volgende week misschien? - Misschien, ja.
Hoewel ze erg druk is momenteel.
Oh!
Krijg de klere!
Wat moet een meisje doen om eens fatsoenlijk te slapen hier?
Holly!
Vergeet dinsdag niet. - Oh sorry, het is dinsdag.
Oh, Petey.
Flikker op. Holly, tijd om op te staan.
Holly...
Holly, ik weet dat je er bent, wil je direct naar buiten komen!
Mam! Ik denk niet dat je dat echt wilt...
Ik denk het wel!
Ben jij dat, Carl? -Nee, dit is Mark.
Leuk u te ontmoeten, Mrs. Goodfellow.
Holly, dit is onacceptabel. - Ik ben 17, het is al een jaar legaal.
Legaal maakt het nog niet netjes.
Alles goed, Mrs. Goodfellow?
Ja, alles in orde, Mrs. Parker.
Hoorde ik Holly daarnet? - Holly? Nee.
Oh. Goedemorgen, Mrs. Parker.
Morgen.
Weet je wat me het meest dwarszit? - Nee, maar dat ga je me nu vast vertellen.
Je bent een intelligent meisje. - Een intelligent meisje heeft een libido.
Een intelligent meisje weet wat ze er mee moet doen. - Ik weet het.
Oh, Holly.
We waren ooit goede vrienden.
Nu ben je alleen nog maar boos op me. - BOmdat je een complete bitch bent.
Ach, kijk jullie twee. Goedemorgen, liefje. - Morgen.
Het is wat we vreesden, met de vijver.
Ik heb met de jongens van het waterbedrijf gesproken. Algen, denken ze.
Het kunnen twee, zelfs drie verschillende types zijn, kennelijk.
Sommigen zijn zelfs giftig. Ze maken zich zorgen om het grondwater.
Hoe dan ook, het wordt erger als we er niets aan doen.
Veel dingen worden erger als je er niets aan doet.
Ze laten me de details nog weten. - De duivel zit in de details, pa.
Wil je dat woord niet zeggen op een zondag?
Wat, pa?
Ok. - Waar ga je nu heen?
Ik heb nog werk te doen. - Je bent net klaar!
Ik moet nog een speech schrijven voor dat congres.
God's mysterieuze wegen.
Dat is alles wat ik tot nu toe heb, een titel.
Zie je wel, je bent zelfs krengerig tegen hem. - Dat is niet waar.
Ik weet waarom. Je komt iets tekort. - Wat?
Dezelfde reden waarom je boos bent op Mark en mij..
Oh, in de bus, voor het huis, op een zondag!
Dat heeft er meer mee te maken. - Ik denk het niet.
Oh, dan zul je wel gelijk hebben. - Wel, dat heb ik meestal.
Wat kom je tekort?
Petey, hoe lang ben je al hier? - Holly zegt dat je iets tekort komt.
Kan ik het je geven? - Oh Petey, dat is erg lief van je,
maar nee, dat kun je niet.
Laten we eerlijk zijn, ik ben hier slecht in. - Nee, met een beetje instructie,
een kleine Lance-aanpassing, maar da's een ander verhaal.
Ok, Gloria.
Het zit hem in de swing. - Ik heb nooit een goede swing gehad.
Niet mee eens. Volgens mij kun jij heel goed swingen.
Pak die schacht, zacht maar ferm.
Nu, benen wijd. Een beetje meer. - Oh.
Buig je zachtjes naar de bal.
Ja. Buig je knieën.
Ja.
Voelt dat goed? - Ja, voelt prima.
Ok.
Hou je ogen op de bal. - Ok.
Laat die hole maar aan mij over. - Goed.
Dat was best goed. - Je bal is buiten de baan,
maar het is een goed gevoel, huh? - Ja.
Nog een?
Ok.
Mrs. Parker heeft weer naar je gevraagd vanochtend. - Je meent het.
Ik kan bijna geen excuses meer verzinnen. - Dan maak je ze niet.
Weet je wat jij kunt doen? Ga daarheen en draai die hond z'n strot om,
en je krijgt me voor vier zondagen.
Was dat een bustehouder over Holly's schouder vanochtend?
Je loopt een halve dag achter op ons, weet je dat?
Dat noemen we tegenwoordig een beha.
Waarom had ze het over haar schouder?
Ze was de was aan het doen.
Mr. Brown?
Mr. Brown, het is Mrs. Goodfellow, over Clarence, uw hond.
U heeft me wakker gemaakt. - Ja, wel, uw hond heeft míj wakker gemaakt.
Wat zegt u? - Ik zei dat uw hond me wakker heeft gemaakt.
Nou ja, hij heeft nu eenmaal een goede stem. - Ja, dat heeft ie inderdaad.
Ik vroeg me af of u hem gedurende de nacht binnen zou kunnen houden.
Heb je je brood en je sporttas? - Ja.
Pappa haalt je vanmiddag op. - Maar papa vergeet dat.
Nee. Morgen doet de nieuwe huishoudster het, ze wordt betaald om het te onthouden.
Ik dacht dat je dapper zou zijn en dit jaar de bus zou pakken. - Volgend jaar.
Nee, dat zei je vorig jaar. Kom op, je zult het vast naar je zin hebben.
Zie je straks, Goodfellow.
M'n veter is los.
Vertel me over toen je een klein meisje was. - Oh Petey, dat weet je allemaal allang.
Vooruit dan.
Toen ik nog klein was, woonden we in een groot, eng huis.
Met de zwarte vrouwen. - Nee, ze droegen zwart, het waren nonnen.
Vooral Iers, en bovenal kwaadaardig.
En jij was daar omdat je slecht was. - Nee, ik was een wees. Een wees, lieverd.
Kom op, je moet gaan. Veel plezier. - Vergeet niet het papa niet te laten vergeten.
Beloofd.
Oh, is ze er al? De huishoudster.
Nee, alleen haar koffer. Het arriveerde toen jij weg was.
Prachtig oud ding, vind je niet? Wel, wel.
Kijk daar eens. Grace.
Dat is een teken, denk je ook niet? - Nee, ik denk dat het een koffer is.
In de boeken die ik las toen ik jong was, was er altijd een koffer zoals deze..
vol met schatten. - Vergeet je Pete niet op te halen?
Ik kan vanmiddag niet. - AOk. Ik zal het opschrijven.
Ik moet Mrs. Applebee naar het tuincentrum brengen.
Waar is de pen? De pen?
Oh, kijk hier eens.
Je hebt het leuk opgeknapt. Grace zal hier erg gelukkig zijn.
Weet je, Lilian and Brian hebben in elke kamer van hun huis de liefde bedreven.
Hun huis is kleiner. - ja, maar ze hebben hem twee keer gehad.
Ik ben te laat voor m'n werk. - Dus? Dat half uurtje?
Als je dit afneemt ben je gewoon een man, Walter Goodfellow.
Vergeet Petey niet.
Oh hemel, ja. Ik heb het opgeschreven.
Ja.
Hallo!
Petey!
Petey?
Walter?
Hoi, lieverd. We hebben het net over de alg, en... - Waar is Petey?
Oh hemel. Het spijt me. Mrs. Hallyway belde me over haar geloofscrisis.
Ze was het bijna kwijt. - Ik ken het gevoel.
Zullen we hem pakken? - Nee, dit is echt niet nodig.
Zal ik hem duwen? Wil je geduwd worden? - Nee, alsjeblieft.
Ik tel tot drie. Drie. - Nee!
Zie je morgen.
Oh hemel, kijk nou...
Geef me je hand. Laat me je helpen. Je ziet er zo ongemakkelijk uit.
Niemand weet waar hij is. - Ik snap het niet.
Daar is ie!
Wie is dat?
Hey, what doe je met mijn zoon?
Kom hier, snel. Snel. - Oh.
U moet Gloria zijn. - Stap in de auto.
Ik denk dat er een misverstand is.
En of er een misverstand is.
Grace Hawkins.
U bent Grace Hawkins. - Ja.
Mrs. Hawkins, welkom in Little Wallop. - Dank u, dominee.
Het spijt me van daarnet, Mrs. Hawkins. - Oh, nee. Maakt niet uit.
Gezien de omstandigheden heeft u het juiste gedaan.
Ik kon wel ik weet niet wie zijn, en alstublieft, noem me Grace. - Dominee!
Ah, Mrs. Parker, mag ik u voorstellen aan onze nieuwe huishoudster, Grace Hawkins.
Mrs. Parker is voorzitter... zitster van het St. Michael's Bloemenschikken committee.
Daar wilde ik het juist over hebben. - Daar zullen we het over hebben, echt,
maar Grace is net aangekomen, en ik vroeg me af... - De trucjes...
Laten we naar binnen gaan. Dit gaat lang duren. - ...zijn ongelofelijk.
In mijn 43 jaar ervaring binnen dit committee.
Ik ben op de hoogte van het probleem.
Oh, dit is gewoon...
Vasthoudend beestje, is ie niet? - Zo zou ik hem niet willen noemen.
Ik heb het laten luchten, maar het is nog wat muffig.
Oh nee, het is perfect.
Precies zoals ik me had voorgesteld. Een perfect thuis voor een perfecte familie.
Laten we hopen dat ze een bod doen. - Een gevoel voor humor.
Daar hou ik van. - Goed, u zult het nodig hebben.
Daar ga je weer.
Hoe krijgen we dat naar boven? - Oh, we verzinnen wel iets.
Wat denk je dat er in zit? - Ik weet het niet en heb het ook niet gevraagd.
Holly! - Ik wil gewoon weten wat er in zit.
Herinneringen, liefje.
Een leven van herinneringen.
En wat kleren.
Jij moet Holly zijn. Jeetje, wat ben je lang.
Dat heb je zeker van je vader's kant.
Oh, dit is David. - Hoi.
Oh!
De vrouwen in deze familie hebben een goede smaak wat mannen betreft.
Holly, heb je hem? - Deze kant op.
Scherp links, lieverd. - Kijk uit, kijk uit.
Sorry, sorry. Deze deur is erg smal.
Langzaam zakken. Pas op je vingers. Prima.
Deze gelegenheid vraagt om een paar woorden.
Walter. - Een paar woorden maar, Gloria.
Heer, dank U voor deze dag.
Dank U dat u Grace bij ons hebt gebracht...
die nu deel uit zal gaan maken van ons gezin, en we hopen dat ze hier gelukkig zal zijn.
En we danken U ook voor Carl...
Mark... - David.
David,
die we ook net ontmoet hebben, eigenlijk,
maar die een erg aardige... uh...
jongeman lijkt te zijn. - Amen.
Goed, wie wil er thee? - Ja, laten we gaan.
Bedankt, Walter. Dominee, meneer. - Oh, graag gedaan, Grace.
Ik meende elk woord. - Dank u.
Jeetje, je maakt me gek.
Oh hemel. - Nee...
Nee, stop, stop!
Ok, ik weet waar we heen kunnen. Vijf minuten hier vandaan. - Niet de schuur.
Je kent het? - Natuurlijk ken ik het!
Ik ben de vrouw van de dominee, Lance. Ik moet een halve dag reizen...
om niet meer herkend te worden. - Laten we dan hierblijven.
Je wilt onze eerste keer in een auto? - Liefje, ik wil gewoon onze eerste keer.
Ik doe het niet in een auto.
Vrouwen van mijn leeftijd. Mijn dochter doet dat soort dingen.
Echt waar? Nee, ik begrijp het. - Er is een tijd en plaats, Lance.
Zoals Mexico. - Precies, zoals Mexico.
Daar zullen we zijn. - Wanneer?
Binnenkort, ik beloof het.
Ik wil er gewoon even uit. Ik wil er gewoon even uit.
Een paar weken maar. - We zullen er snel zijn, lieverd.
Naakt, levend van de liefde.
Warme zon. - Tequila.
Hete salsa.
Bedoel je de muziek, of het eten. - Een beetje van beiden, denk ik.
Ah!
Welterusten dan maar. - Een klein nachtzoentje.
Ben je gek? Ze kijken. Dat is Mrs. Parker! - Wie?
Oh, kom op. Waarschijnlijk... waarschijnlijk kan ze niks zien.
Doe net of je een taxi bent, en ga. Schiet op.
Ik bel je. - Waar ben ik in hemelsnaam mee bezig..?
Ik hoop dat jij het weet, want ik heb geen idee.
Wow! Oh mijn hemel.
Jij moet Holly zijn.
Tot de volgende keer, liefje.
Jeetje mina.
Hebben we geen ouderwetse steen om dat ding z'n harses mee in te slaan?
Dan luister ik misschien weer naar je.
Sorry, liet ik u schrikken? - Nee, hoor. Is alles ok?
Oh ja. Ik wilde u gewoon bedanken. Dank u wel.
Niet nodig. Ik zou u moeten bedanken, eigenlijk.
Nou, welterusten. - Welterusten.
Weet u, mijn vader was ook dominee. - Echt?
Dat is toevallig. - Dus ik ken hun eigenaardigheden.
Walter is erg gewend aan zijn eigenaardigheden.
Laat hem maar aan mij over. - Als dat eens zou kunnen.
Zal ik de deur dichtdoen? - Dat zou fijn zijn.
Welterusten. - Welterusten.
Goed.
Oh!
Clarence!
Clarence?
Waar is die rothond?
Wakker worden.
Ik dacht dat je wel uit zou willen slapen.
Het ontbijt staat klaar.
Oh, ik heb geslapen als een blok. - Voor de verandering.
Fantastisch.
Grace, dit is echt geweldig. - Dank u, dominee. Hier is de toast.
Het ontbijt is het belangrijkste maal van de dag, wist je dat, Holly?
Ik herinner me vaag dat het mam niet gelukt is dat er bij me in te stampen.
Goedemorgen.
Omdat het zo'n grote dag voor u is, heb ik u wat extra gegeven, dominee.
Het wordt gewoon leuk, Grace. - Oh, kan ik je niet van gedachten veranderen?
Nee.
Dit wordt de vreselijkste dag uit mijn leven. Alweer.
Allemaal voor het goede doel. - Dat maakt het niet minder vervelend.
Volgens mij wordt het leuk. - Ze is nieuw, ze leert het nog wel.
Kop op. - Ik moet even opwarmen, denk ik.
Jammer, dominee. - Oh jeetje.
Nee, ik kan het niet aanzien. - Oh, Holly.
WWaarom moet ik aanzien hoe hij zich voor het hele dorp belachelijk maakt?
Alsof ik daar elke zondag niet genoeg van krijg.
Hij is een knappe vent, hè? - Wat?
Uw man.
Kom op!
Erg atletisch.
Ik ben zo terug.
Laten we je vader aanmoedigen, misschien helpt dat. - Kom op, pap!
Kom op, dominee. - Hoi.
Misschien de volgende keer. - Het spijt me.
Ik zwaaide. Oh jeetje.
Sorry. Het spijt me. - Kom op, dominee.
Bidt om hulp, dominee.
Die ging er maar net in.
Sorry.
Alles goed, dominee? - Het gaat prima.
Een beetje buiten adem. Het gaat wel. - Nee, nee.
Ik beloof je dat ik verder kan gaan. - Neem maar even pauze.
Kom op. - Alles goed, pap?
Ja, prima. - Pech, dominee. -Oh, dank je, Grace. Ik heb m'n best gedaan.
Wilt u een lekker warm kopje thee? - Dat klinkt heerlijk, Grace.
Kom op, laten we thee halen voor je vader. - Dank u.
Naar mij, naar mij!
Dat was pech hebben daarnet, dominee. - Dank u.
Die dingen gebeuren. - Ja, inderdaad. Dat gebeurde net ook.
Ik ging voor de bal, scheids.
Ik moet het je nageven Walter...
je hebt je kanig gedragen.
Het spijt me, ik... Hebben we... - Oh, sorry, Lance.
Ik zie uw vrouw.
Ik ben haar golfleraar. - Oh ja.
Ze neemt haar golf erg serieus.
Ja, komt ook altijd op tijd.
Oh ja, zo is ze, zo is ze.
Wel...
Leuk je te hebben ontmoet, Walter. - Eensgelijks, Lance.
Probeer je dit zo ongemakkelijk mogelijk te maken?
We waren gewoon aan het babbelen.
Niets om je zorgen over te maken. Trouwens, je kunt het een man niet kwalijk nemen...
dat hij zijn tegenstander even wil checken. - Ok, maar dat is mijn man.
Raad eens.
Ik heb gisteren met het reisbureau gesproken. - Echt? Wat zeiden ze?
Wanneer gaan we? - Het is allemaal geregeld.
Alsjeblieft, Petey.
Ik rij zodat ik u de weg kan wijzen, daarna rijdt u. - Ik kan het niet.
Het is goed, u bent meeverzekerd. - Nee, ik kan niet rijden.
Het is nooit te laat om te leren. Goedemorgen.
Hallo. hebben jullie Clarance gezien? - Nee, ik ben bang van niet.
Dit is niets voor hem, echt niets voor hem.
Oh, jeetje. Nou ja, ik heb in elk geval prima geslapen.
Achter de wolken schijnt de zon.
Clarence!
Jij kleine etter, waar zit je? Clarence!
Uit de weg! Schiet op!
Ik moet een nieuw trainingpak bestellen. Zal ik met je naar binnen gaan?
Is dat een goed idee? - Ja.
Dus in Mexico hebben ze kilometers eindeloze...
perfect witte stranden.
En wat wij gaan doen, voor de rest van ons leven...
is ons eigen stukje strand vinden. Ons eigen plekje.
Jij en ik.
En wat ik dan ga doen, is...
je helemaal insmeren met kokosnoot créme...
en ik begin bij je tenen,
en dan lik ik langzaam naar boven, helemaal naar je kleine...
Dat klinkt goed. Wanneer gaan we?
Kolere!
Hoe was het met hem? - Oh, doodsbang. -Oh, arme Petey.
Hallo?
Hallo, Lilian. Ik kan nu niet echt praten, kan ik je later terugbellen?
Ik heb de perfecte plek gevonden. - Doeg.
Dat was Lilian, een oude vriendin.
Clarence!
Clarence, waar ben je?
En toen hebben we 's nachts een keer ingebroken in het jongens-college...
ik en wat vrienden, en we hielden een striptease voor de jongens.
En niet zomaar een college, religie en filosofie.
Heb je Walter daar ontmoet? - Daar heb ik hem ontmoet.
Hij zat in zijn laatste jaar, ik in mijn eerste...
Hij was gewoon anders dan de anderen.
Ds hij nog steeds. Er zijn er niet veel zoals hij.
Leg je vinger hier eens op? - Waarom is het...
dat als ze uiteindelijk God vinden, ze hun gevoel voor humor kwijtraken?
Oh.
Hallo?
Lilian, alweer.
Waar ben je?
Dat was Lilian, ik wip even naar het dorp om met haar te lunchen.
Lilian?
Ik wil haar graag ontmoeten. - Ja, natuurlijk! Uhm...
Ik zal wel iets regelen.
Tot ziens. - Dag.
Gods wegen zijn ondoorgrondelijk, daarom zeggen we:
God's ondoorgrondelijke wegen.
Ik bedoel, kijk naar Job alles wat er met hem gebeurde. Hij vraagt de Heer:
"Waarom doe je dit allemaal bij mij?"
En God had het uit kunnen leggen,
maar in plaats daarvan zei hij: "Vertrouw me, Job."
Wel, dat is ondoorgrondelijk.
God?
Ja, Walter?
Hoe vindt U het klinken?
Om te beginnen klinkt de titel nergens naar.
Hallo, het spijt me. Daar ben ik het niet met God over eens.
Grote goedheid, Grace. - Ik hoop niet dat u het erg vindt.
Nee, nee. Ik was aan het oefenen voor het congres.
Het is een prikkelende tekst.
Droog en saai, zult u bedoelen.
Maar zo ben ik nu eenmaal. - Nonsens.
Ik ben niet de meest opwindende persoon.
Een beetje serieus, misschien.
Daar slaat u de spijker op z'n kop. - Dominee Goodfellow!
Dominee Goodfellow! Ik wilde u even spreken over...
Mrs. Hawkins. - Mrs. Parker.
Is het mogelijk u even te spreken, onder vier ogen?
Het gaat over het bloemen-committee.
Het is nog erger geworden. In mijn hele leven...
heb ik nog nooit... - Mrs. Parker,
de dominee oefent zijn preek.
Ja, ik heb binnenkort een congres.
Ik snap het.
Goed dan.
Tot ziens, Mrs. Parker.
Oh hemeltje, ik hoop niet dat... - Natuurlijk niet.
In hemelsnaam, u bent een druk man, mensen zouden zich dat moeten realiseren.
Goed.
Ja
Dus.
Over uw preek.
Ja?
Houdt u van grapjes?
Grapjes?
Ziet u, God is erg moe, en zegt tegen Petrus:
"Kijk, Peter... Petey," zegt ie,
"Ik ben helemaal uitgeput. Ik ben toe aan vakantie, echt waar.
"Is er een plek die je me aan kunt raden?" Dus...
Petrus denkt er even over na, en zegt dan: "Ik weet het,"
zegt ie, "wat dacht U van de maan?"
En dan zegt God: "Nee, ik denk het niet. Niet de maan, daar is geen atmosfeer."
Ja, dat is grappig. - Ik was nog niet klaar. Dus dan zegt God:
"Ik wil echt iets anders." Dus, Petrus zegt: "Wat dacht u van de aarde?"
Zegt God: "Nee, daar was ik 2000 jaar geleden al.
Ik ontmoette er een leuk Joods meisje ontmoet. Ze praten er nu nog over."
Goed geregeld, hè?
Je ziet er geweldig uit.
Na jou.
Geweldig, toch? - Oh ja!
De tickets zijn onderweg.
Baby! Oh, baby!
Oh, dit is het! Oh jee.
Ik heb... - Wacht!
Wat? - Laat me m'n kleren uittrekken.
Ok.
Oh, man. Oh, hemeltjelief!
Langzaam, langzaam.
Oh, ja! Oh, hemel. Je maakt me gek.
Wat is dat? - Wat?
Dat.
Dit is mijn liefdesding. - Ik weet wat het is.
Ik dacht dat jullie Britten van dit soort dingen hielden. - Nee.
Vind je dit niet opwindend?
Nee.
Je hebt je telefoon niet uitgezet.
Hallo?
Wat?
Wie is dit? Oh.
Een meisje. - Ik ken geen meisjes.
Ik heb het. Ik trek het gewoon uit. - Nee, houdt het maar aan.
Trek alles maar weer aan, eigenlijk. Dit was wel genoeg voor vandaag.
Grote goedheid.
"Giechelen met God".
Oh nee.
Is alles goed, dominee?
Het is zo stil, Grace.
Prachtig, is het niet?
Een fijne middag. - U ook.
Erg goed.
Moet je vanavond weer bidden van je papa?
Hou je kop. - Moet je bidden naar baby Jezus?
Laat me met rust. - Ren maar naar je oma, watje.
Alles goed? - Ja.
Ik vroeg me af, als je een magisch woord zou hebben, wat zou het dan zijn?
Ik bedoel, wat is je favoriete woord? - Mijn favoriete woord?
Broccoli. - Broccoli?
Wel, waarom niet?
Het is al goed, Petey.
Doe je ogen maar dicht. Houd ze maar dicht.
Zeg het magische woord.
Broccoli.
Doe ze maar open.
Let op wat er gebeurt.
Kijk, daar heb je God's knul. - Het is goed.
Je gaat eraan, God's knul.
Mijn remmen doen het niet! - Ik kan niet stoppen!
Wie is dat? - Dat is Billy Martin.
Wow! Goede oude broccoli. Zullen we dat vanavond eten?
Hoi, mam.
Weet je, bloem kan zo sensueel zijn.
Het duurde drie maanden voor ik in de hemel een priester vond voor dat huwelijk.
Hoe lang denk je dat het duurt om een advocaat te vinden? - Ja, die is leuk.
Oh, Gloria, je bent terug. Dit is Mark... uh...
David... uh... - Grant.
Oh, dit is een goeie. Holly! Kom eens luisteren.
Ga zitten. Dus...
Een dominee wordt aangehouden voor te hard rijden, en de politieagent ruikt alcohol...
en ziet een lege fles wijn op de grond bij passagiersstoel.
Zegt ie: "Heeft u gedronken, dominee?". Zegt de dominee,
zo onschuldig mogelijk...
Zegt de dominee zo onschuldig mogelijk:
"Gewoon water, agent." Kijkt de politieman naar de fles en zegt:
"Nou, dat lijkt wel heel erg op wijn."
"Wijn!" schrikt de dominee, "Lieve hemel, heeft ie het wéér gedaan!"
Dat is grappig. - Ja, dat is erg grappig, vind je niet?
Mama! Mama!!
Billy Martin kwam achter me aan, maar Grace was er en ik zei "Broccoli",
en nu is hij dood. Billy Martin is dood! - Oh hemel!
Ben jij geen bezige bij? - Grace, dit is Grant.
Ah... Is het Halloween?
Grapjes, Grace. Ik heb er zoveel! - Oh, goed gedaan, jij.
Oh... is dit niet leuk? -Billy Martin is dood!
Kan ik u even spreken? Billy Martin is dood?
Goede hemel, nee. Nee, hij is niet dood, alleen maar bewusteloos, voor zover ik kon zien.
Maar alstublieft, zeg niks tegen Petey, hij is zo opgewonden.
Grace, kun je even naar de taart komen kijken? - Natuurlijk, liefje.
Ik heb het verkloot. - Ze zou die taal niet moeten gebruiken.
Wacht eens even hier... Mijn zoon is van die pestkoppen af.
Mijn echtgenoot is een cabaretier geworden.
En mijn nymphomanische dochter heeft het koken ontdekt.
Wat gebeurt hier allemaal?
Oh, het spijt me zo!
Het spijt me. Heb ik je wakker gemaakt? - Nee, helemaal niet.
Heb ik jou en Walter gestoord? - Dat zit er niet in.
Welterusten. - Welterusten. Weet je,
mannen zijn soms hun weg kwijt, liefje.
Ik bedoel, Walter is een lieve ziel, maar hij is een beetje...
langzaam van begrip, zoals de meeste van hen.
Ik weet zeker dat hij zijn weg naar jou terug zal vinden.
Dus u was ook getrouwd? - Ja. Lang geleden.
Was hij zijn weg ook kwijt? - Met wat hulp van een andere vrouw.
Oh. - Compleet hotel de botel.
Heb je even tijd?
Ga maar zitten. Ik wil je iets laten zien.
Oh, hier is het.
Kijk, dat was ik toen ik zes jaar oud was.
Wat lief. - Ik was me er eentje.
Was?
Daar is hij. Dat is hem.
Wat was zijn naam?
Arthur.
Hij ziet er keurig uit.
Ik had een zwak voor mooie mannen. Ik was jong. Ik was erg jong.
Te jong.
Toen liet hij zijn oog op iets anders vallen.
En dat was het.
Walter laat zijn ogen alleen nog maar op God vallen.
In dat geval komt hij terug bij jou.
God zou een mooie jonge vrouw nooit in de weg staan.
Zul je je weg naar mij terug vinden?
Zou je dat kunnen?
Clarence, ben jij dat?
Clarence?
Oh mijn hemel! Clarence!
Jeetje!
Denk je dat hij die hond al gevonden heeft? - Oh, Mr. Brown is op vakantie.
Is dat zo? Waar is hij heen?
Australië, volgens mij. - Oh.
Hoi.
Dus...
Ik ben elke nacht wakker, denkend.
Als we maar één kans op geluk in ons leven krijgen, Gloria,
zou niemand moeten sterven zonder het gevonden te hebben.
Ik ben niet alleen. - Huh?
Ik ben niet alleen.
Oh.
Ik heb mijn mannetje gesproken,
en Mexico zit in de pan.
Ik heb een datum. Morgen. - Wat?
Ik zei je al, als ik snel ben...
Dat is te snel. Verander het. - Kan niet, alles is al geboekt.
Verander de tickets. - Schatje, ze zijn geboekt.
Kun je ze niet veranderen?
Gloria, dit is alles waar we van gedroomd hebben.
En het hotel? - Hotel is perfect. - Op het strand, zoals je zei?
Natuurlijk! Ik bedoel, loopafstand. - De beste hotels zijn op het strand, Lance.
Gloria, dit is zoveel beter dan een hotel.
Oh nee, het is een gedeeld appartement. - Daar zijn we dan.
Oh, Grace! Grace, dit is Lance, mijn golfinstructeur.
Lance, dit is Grace, onze huishoudster. - Leuk je te ontmoeten, Grace.
Gloria heeft me alles over jou verteld. - Je bent Amerikaan.
Ja. - Is het te zien?
Laat me jullie niet storen. - Oh, sorry.
We hadden het over onze volgende sessie...
onze volgende oefenronde. Golf. Toch, Lance?
Natuurlijk, oefenronde. - We kunnen er later wel over praten, toch?
Wel, eigenlijk... Ik moet het nu weten.
Kan het niet wachten? - Alles is al besloten.
Ik zit nog met wat vragen. - Wat voor soort... vragen?
Ik wil er zeker van zijn dat we de juiste uitrusting hebben...
Ik weet niet zeker of we het juiste Woodje hebben.
Hee, je hebt het tegen mij.
Je hoeft je geen zorgen te maken over de Wood.
Ja of nee, Gloria?
Ok.
Ok. Goed.
Leuk je te ontmoeten, Lance.
Het was me een genoegen, Grace.
Om 5 uur? De plaats?
De gewoonlijke plaats? - Ok.
Ok, wel, dames, geniet van de lunch.
Hij heeft een geweldige swing.
Is dat zo?
Ik kwam hier 2000 jaar geleden, ontmoette een leuk Joods meisje,
en ze hebben het er nu nog over. Ha, ha, ha...
Maar alle aapjes op een stokje, het is waar.
2000 jaar later, en we praten er nog over.
Dat komt omdat het de moeite waard is om over te praten.
Oh, Grace.
Met deze grappen komt alles tot leven.
Dat is zo. - Geweldig.
U doet het erg goed, dominee. - Dank u.
Hebt u al aan seks gedacht?
Uhh...
Seks? - Ja.
Voor het congres, of... - De bijbel zit vol seks.
Is je dat niet opgevallen? - De bijbel?
Het Hooglied van Salomon, bijvoorbeeld.
Ah, nee, dat is een passionele liefdesverklaring...
van een toegewijd man tot God. - Nee!
Het gaat over seks.
Juist.
Hier, lees het nog eens, dominee.
Ik maak wel even een kopje thee.
"Laat hem mij kussen met de kussen van zijn mond:
Want uw liefde is beter dan wijn.
En zoet is zijn vrucht voor mijn verhemelte.
Zijn linkerhand is onder mijn hoofd,
en zijn rechterarm omvangt mij.
En ziet,
u bent prachtig, mijn liefste.
En ziet,
u bent prachtig.
Uw lippen zijn een lint van purper.
Uw ogen achter uw sluier zijn als duiven.
Uw mond bekoorlijk.
Uw borsten zijn als gazelles, weidend tussen de lelies.
Uw navel is een ronde kom...
waarin de gekruide wijn niet ontbreekt.
Uw schoot is als een tarwehoop,
door lelies omgeven.
Laat uw borsten als de trossen van de wijnstok zijn.
En uw mond als zoete wijn.
Doe open, mijn duif,
want mijn hoofd is nat van de dauw.
Kom, mijn geliefde,
Laat ons zien of de wijnstok uitbot...
en de tere druiven verschijnen...
en de granaatappel al bloeit."
Wow... showtime!
Oh. Kom op.
Kom maar bij oom Lance.
Nee, niet doen. Kom terug.
Oh ja!
Oh, mijn hemel. Net kleine rozenblaadjes.
Oh.
Oh!
Oh, bingo!
Oh hemel, Lance, je bent een geluksvogel. - Goede avond.
Goede avond. Kan ik u helpen?
Grace, toch? - Ja.
Ik heb mijn... Heb je m'n portemonnee gezien? Ik heb hem hier ergens laten vallen.
Ik heb m'n pen, m'n speech..
en ik ben nogal nerveus. - Alles komt goed, en ik zal aan je denken.
Goed. - Jemig, jullie twee, hou daarmee op.
Dag. - Dag, pap.
Tot ziens, Petey. - Dag, pap.
Grace.
Ben je iets vergeten, lieverd?
Heb jij Mr Brown nog gezien? - Nee, hij is in Australië.
Ik hoop dat het congres goed gaat. - Dank je, Grace.
Tot ziens, allemaal.
Dominee Goodfellow!
- Mrs. Parker.
Over het bloemen-committee...
Daar zal ik het graag met u over hebben, als ik terug kom over een paar dagen.
Oh.
Ik begrijp het.
Oh.
Het viel mij op dat uw huishoudster...
nogal wat problemen met haar auto had, gisteravond.
Haar auto?
Dat is niet Grace's auto, Mrs. Parker. - Niet?
Ik heb het daar vaak genoeg gezien.
Ik dacht eerst dat het een taxi was.
Wel, afscheid is nooit makkelijk, maar het is niet voor eeuwig.
Hallo, ik ben het. Het is na 5 uur, ik ben hier, en jij niet.
Eigenlijk is het nogal grappig, ik kwam alleen om je...
te vertellen dat ik niet kwam. Zo te zien ben je me voor.
Misschien ben je al daar met een van die meisjes die je niet kent.
Heb een leuk leven, Lance.
Voor de reclame hadden we het over voorwaardelijk vrijgelaten moordenaars...
Oh, daar ben je.
Avondeten om 8 uur? - Is hij niet op komen dagen?
Wat? - Je Amerikaan.
Je golfinstructeur, je oefenronde.
Nee, nee. Hij is ziek.
Oh.
Ja, hij...heeft het afgeblazen.
Ja.
Een vrouw die ze de Koffer Moordenares noemden.
Rosemary Jones, Bill. - DPraat me niet van Rosemary Jones.
Het is een trieste dag voor de samenleving als iemand zoals zij wordt vrijgelaten..
We hebben wat foto's van haar? Ja: De Koffer Moordenaar, zo genoemd,
omdat ze haar man en zijn minnares in stukjes gehakt in haar koffer vonden..
Ze is een maand geleden vrijgelaten. - Mam!
Ja?
Volgens mij moet je dit even zien.
Mam!
Een klassieke pathologische psychose.. - Maar er werd gezegd,
dat ze zou kunnen veranderen.. - Nee, nee, het punt is,
dat ze vrij is, en ergens onder ons.. - Je bedoelt, ze zwerft ergens rond...
en doet haar ding weer? - Dat is goed mogelijk, Theresa..
Oh mijn hemel..
God's ondoorgrondelijke wegen. Ik vind het een goede titel, dominee Goodfellow.
Echt waar. Ik vind het goed. - Echt? Dank u.
En zij zullen het ook goed vinden. Dat weet ik zeker.
Ik ga kijken. - Nee, ik denk niet...
dat dit de manier is. Holly! - Heb je er ooit in gekeken?
Nee. - Precies.
Wacht even.
Gloria, ben je hier? Holly?
Zijn jullie boven?
Shit!
Hallo?
Zijn jullie hier?
Jemig.
Pak alsjeblieft op, Lance. - Wie is Lance?
Ok. Hoe werkt dit ook alweer?
Gemiste oproep, druk groen.
Hallo?
Dit is Grace. Willen jullie onder het bed vandaan komen?
We komen er aan.
Geweldig zoveel nieuwe gezichten te zien. Ik weet dat velen van ver komen.
Dank u. En wat oude vrienden, Morgan. Prima resultaat met het rugby afgelopen weekend.
Nu, over naar de meer serieuze orde van de dag, onze openingstoespraak.
Ik wil u voorstellen aan dominee Walter Goodfellow...
van de gemeente Little Wallop!
Goede avond.
Goede avond, heren...
Uhm... Dames en heren.
Uhm...
Het is een eer...
om... om hier...
de openingstoespraak van het congres te mogen geven.
Uhm, en mijn onderwerp...
is "Cod's Ondoorgrondelijke Wegen"...uhm...
"God's... God's Ondoorgrondelijke Wegen",
Het spijt me, Cod zal best wel ondoorgrondelijke wegen hebben.
Maar het zijn de ondoorgrondelijke wegen van God waar ik het vanavond over wil hebben.
Cod zal moeten wachten op zijn eigen congres.
Dus! God's Ondoorgrondelijke Wegen.
Ik ben zo blij dat we even kunnen praten.
Wat heb je met lance gedaan, Rosemary? - Weet je, ik geef de voorkeur aan Rosie.
Het doet me denken aan mijn jeugd.
Wat heb je met Lance gedaan, Rosie?
Wie is toch die Lance? - Ja, wel,
Lance hield van films maken.
Kun jij hiermee overweg, liefje?
Showtime.
Kom maar bij oom Lance.
Wie is die kerel? Ik vermoord hem! - Dat is niet nodig, liefje.
Oh mijn hemel.. Net kleine rozenblaadjes..
Wat?
Niet het type waar je uiteindelijk gelukkig mee was geworden, liefje.
Verander niet van onderwerp. Je hebt een dode man in je koffer!
Nee, hij ligt niet in mijn koffer, liefje. Hij ligt in zijn auto.
En dat was niet zomaar een man, was het niet, Gloria?
Dat was jouw minnaar.
Dát was jouw minnaar? - Je moet me begrijpen, Holly,
je moeder was erg ongelukkig, en eenzaam. Weet je, ,
jouw vader, hij is een druk mann, en daar komt een knappe Amerikaan...
met zijn accent en zijn swing, niet iemand die ik goed zou keuren.
Je kunt mensen niet zomaar vermoorden omdat je ze niet goedkeurt!
Oh, dat zeiden mijn doktoren ook. We konden het er nooit eens over worden.
Maar goed, ik zag dat jouw affaire de hele familie te gronde zou richten!
Je kunt niet van mij verwachten dat ik daar niets aan zou doen, toch?
Je hebt hier niets mee te maken! - Ik heb er alles mee te maken.
Het is wel het minste wat een moeder voor haar doch...
haar dochter kan doen.
Dat is nog iets waar we eens over moeten praten.
Ze stuurden me af en toe foto's, de nonnen.
Dit is je moeder toen ze jouw leeftijd had.
Wow, Mam, je ziet er geweldig uit.
Vergeten we hier niet een klein dingetje? De lijken?
Hoe weet je van de andere lijken?
Welke andere? - Oh, je wist niets van die anderen...
Welke andere lijken?
Alleen de hond van Mr. Brown.
En Mr. Brown.
Je hebt hen ook vermoord.
Ik deed het voor jou, liefje.
Mijn moeder...
Oh, ik heb zo lang gewacht je dat te horen zeggen.
Dus, wat doen we nu?
En als ze me vragen: "Waarom beantwoorden dominee's een vraag ...
altijd met een vraag?", Dan antwoord ik altijd:
"Wel, waarom niet?"
Maar waar het uiteindelijk allemaal op neerkomt,
is hoe we in het dagelijke leven met onze problemen om moeten gaan.
Soms is het alleen een kwestie van actie ondernemen,
van beslissingen nemen,
van anderen erbij betrekken, je oplossing vinden,
en het volhouden tot het eind.
Andere keren gaat het om iets minder tastbaars.
Soms is een beetje gratie genoeg.
A little of God's graceEen beetje van God's gratie...
en al onze problemen verdwijnen.
Moeten we een verklaring van onze Heer eisen?
Twijfelen aan zijn methoden?
Of moeten gewoon genieten van de voordelen?
Wel,
Ik denk niet dat de goede Heer wil dat wij teveel aan hem twijfelen.
Isaiah, Hoofdstuk 55, vers 8:
"Mijn wegen zijn niet uw wegen."
En ik denk, wat Hij daar eigenlijk mee bedoelt is dit:
"Ik ben ondoorgrondelijk, mensen.
Wen er maar aan."
Dank u hartelijk. Dank u.
Oh, hemel, ik kan het niet. - Het is al goed.
Ik heb ze niet in stukken gehakt of zo. Waar ga je heen?
Ik doe dit niet. - Maar ik kan niet rijden.
Ik stap niet in die auto. - Maar ik ben nog een beginner.
Officieel moet ik iemand bij me hebben. - Ik denk, dat onder deze omstandigheden...
de normale regels er niet toe doen. Grace, wacht.
Wie is het? - Mrs. Parker.
Dan moet ik de vijver maar weer gebruiken.
Weer?
Ik wil het niet weten. Ik ga naar binnen, doe maar wat je doen moet.
En ik dacht dat een wees zijn erg was...
Oh mijn hemel, hij is echt stijf.
Oh, Holly, moet dat nou? - Ik heb zoiets nog nooit gezien.
Grote goedheid.
Grote goedheid, dat is...
Het is gewoon niet eerlijk.
Andere dochter plannen hun bruiloften,
bakken cakes, gaan winkelen met hun moeders. En wat doe ik?
Ontdoe me van lichamen. - Ik kan hetzelfde zeggen, weet je.
Zal ik water opzetten?
Mannen waren de ondergang van de Jones vrouwen voor zolang als er Jones vrouwen bestaan.
Daarom moet je uitkijken welke types je mee naar huis neemt, liefje.
Wild en gevaarlijk is aantrekkelijk, maar geloof me, je bent op dezelfde weg.
Echt waar. - Moet ik een vriend zoals mijn vader nemen?
Mijn hemel, dat bedoel je, toch? - Er is niks mis met je vader.
Ik weet dat je een kreng tegen hem was, maar ik heb altijd gedacht dat je van hem hield.
Ik hou ook van hem.
- Hoe zit het dan met die engerd?
Ik neem aan dat papa hier niets van weet?
Want ik denk dat hij dat niet moet weten, hij moet niets te weten komen.
Nietwaar, Grace? - Ik zeg niks, liefje.
Oh, je bent wakker. Ik heb thee voor je. - Dank je.
Mrs. Parker, gisteravond, denk je dat ze iets gezien heeft?
Nee, waarom?
Ze komt hierheen.
Dat wil niet zeggen dat ze iets gezien heeft. - Wie?
Waar heb je het over? - Mrs. Parker, misschien heeft ze iets gezien.
Ze heeft niets gezien gisteravond. - Ze heeft jou gezien.
Nee. - Misschien.
Oh mijn hemel! - Laat haar maar aan mij over.
Oh nee, vergeet het maar. Jij blijft hier. Je hebt al meer dan genoeg gezien.
Oh mijn hemel. - Blijf kalm.
Mrs. Goodfellow, heb ik u wakker gemaakt?
Eigenlijk, ja. - Ik hoopte dat uw man thuis zou zijn.
Ik moet hem spreken. - Nee, sorry, hij is weg.
Hij is drie dagen op een congres. - Het gaat over het...
bloemen-committee.
Oh, uhm...
Daar moet u hem over spreken, niet mij. - Cynthia Martin...
doet haar uiterste best mijn leiderschap te ondermijnen.
Volgens mij plant ze een coup.
Een coup? - Achter mijn rug om, ja!
Als u het niet erg vindt, ik moet even zitten.
Achter mijn rug om, en die van de dominee.
Het is een schande. Ik wil zelfs zo ver gaan om te zeggen,
dat het imoreel is. En wetende wat ik nu weet,
zie ik niet hoe ik stil kan blijven. - Ik wist het! Ze weet het!
Als de dominee er achter komt zal hij diep gekrenkt zijn.
Ik zal het hem zeggen, Mrs. Goodfellow. - Grace. Grace, nee.
Hoeveel schade er ook is toegebracht, hij moet het weten.
Ik ben er zeker van dat Walter met Cynthia Martin zal praten.
Dan komt alles vast in orde. - Maar het is niet alleen Mrs. Martin.
Ze hebben allemaal hun gemene plannetjes.
In zestig jaar, Mrs. Goodfellow, heb ik nog nooit zoiets meegemaakt.
En dat in mijn conditie. Dit is slecht voor mijn hart, weet u?
Ik wilde dat het niet zover had hoeven komen.
Uw man moet het weten. - Zo is het wel genoeg, Mrs. Parker.
Uit de weg, liefje. - Wat doe je?
Ik wil niet dat dit gezin uit elkaar valt, na alles wat er gebeurd is.
Ze weet het! Ze wilde het papa vertellen. - Over het bloemen-committee!
Dit heeft nergens anders mee te maken...
Mrs. Parker? - Oh, hemeltje.
Mrs. Parker, kunt u me horen? - Shit, is ze...
Ja, ik geloof van wel.
Oh, jee. Oh, jee.
Ze zei zelf dat ze een slecht hart had. - Ik denk dat jij ook een slecht hart zou hebben,
als iemand op je afkwam met een koekenpan. - Nou ja, het was een klein misverstand.
Kan iedereen gebeuren. - Dit kan zo niet doorgaan, moeder! Het is genoeg.
Ik snap dat je overstuur bent, liefje. - Dat ben ik! Ik zit hier met twee lijken!
Een in de vijver, een in de woonkamer. - Je hebt drie lijken in de vijver...
Je vergeet... - Ik wil het niet weten.
Dit is te ver gegaan, ik meen het.
Ik begrijp het.
Het is niet alsof iemand haar zal missen.
Mam? Papa is terug.
Hallo!
Daar ben ik weer. - Hallo, lieverd.
Hoi, pap. - Ik zeg je, ik heb net de meest...
Sorry, zoals ik al zei, ik heb een geweldig congres gehad.
Hallo, allemaal. Oh, Mrs. Parker. Hoe gaat het vandaag? - Het gaat prima met haar.
Lieverd, ik dacht dat je drie dagen weg zou zijn. - IHet zouden drie dagen zijn, maar...
Het is zo fijn je te zien. - Dag, pap. - Je moet me alles vertellen.
Ik heb mijn preek gehouden.
En? Hoe ging het? - Erg goed, ik had ze zelfs aan het lachen.
Maar weet je wat echt geweldig was? Wat er naderhand gebeurde.
Iedereen was vol lof, het bestuur...
al mijn collega's. Normaal gesproken... Maar weet je wat ik dacht?
Waarom ben ik hier?
Je bent altijd al een diepe denker geweest. - Wat het meest belangrijk voor me is...
is hier thuis.
Oh, liefste.
Dus,
ze bedreven de liefde in elke kamer, toch, Lilian and Brian?
Ze hebben het huis twee keer gehad. - Twee keer.
Volgens mij hebben we iets in te halen. - Nee, ik moet even naar Mrs parker.
Oh, jeetje, ja. Heb je me nodig? - Nee, het is het bloemen-committee.
Ik zweer je, het wordt haar dood nog eens.
"Het plotse overlijden van Mrs Parker kwam voor ons allen als een schok.
Maar zoals we weten, zijn God's wegen ondoorgrondelijk.
Wat me doet denken aan een toespraak, die ik onlangs heb gehouden...
en die mrs parker vast goedgekeurd zou hebben.
Prachtege preek, dominee. - Dank u.
Dank u, tot ziens. - Het was erg mooi.
Dominee Goodfellow. - Mrs. Martin.
Ik vroeg me af of ik u deze week kon spreken over het bloemen-committee.
Nee, maar misschien volgende week. Ik laat het u nog weten.
Oh... goed dan.
Tot ziens.
Wie is het?
Ik ben het. - Oh, kom binnen.
Dit is het beste voor iedereen, vind je ook niet?
"Myijn liefste Gloria,
het was een stukje hemel, je eindelijk te ontmoeten, liefje.
Je hebt een gekke oude vrouw een erg gelukkige gekke oude vrouw gemaakt.
Ik zal jou en je mooie familie missen.
Maar ik kom je bezoeken, probeer me maar eens tegen te houden.
Liefs voor iedereen, Moeder."
"Liefste moeder, hoeveel maanden is het geleden? Twee? Drie? Vier?
We hebben het nog constant over je.
We kijken uit naar je bezoek, en hebben veel familie-uitjes gepland.
Dus wat is er nieuw en opwindend in Little Wallop, zul je je afvragen.
Holly heeft een erg leuke vriend, ze heeft me gevraagd je te zeggen...
dat je blij zult zijn met haar keuze. Hij is niet zoals de anderen.
Ik geloof dat hij een goede invloed op haar heeft.
Met Petey gaat het uitstekend, vol met zelfvertrouwen."
Wat me doet denken aan de tijd, dat een Engelsman, een Ier,en een Schot,
een dominee, een rabijn, en een priester een bar binnenlopen, en de barman zegt:
"Wat is dit, een grapje?"
"Walter is een andere man geworden. Ik durf zelfs te zeggen,
dat ons leven hier compleet is."
"Ik ben aan zijn zijde zoals hij mij nodig heeft, en hij is bij mijn zijde zoals ik hem nodig heb."
Mrs. Parker vond dat er te weinig werd gedaan aan deze kant van de kerk...
terwijl er teveel werd gedaan aan de voorkant.
Tegen de tijd dat je dit leest ben je al begonnen met je nieuwe baan. Succes.
Ik hoop dat er niets mis gaat, hoewel iets me zegt dat je je wel zult redden.
Dag, lieverd. Herinner je je Bob en ted? Ik ben bang dat het is wat we vreesden.
De vijver. Alg.
Blauw-groene alg. - Wat kennelijk nogal erg is.
Het is heel erg. - Heel, heel erg.
We bespreken de opties. - Zoals ik de dominee al verteld heb,
is uw vijver op grondwater niveau. Dus de algen treffen niet alleen u,
maar het hele dorp. En de blauw-groene alg...
is de ergste die je kunt hebben. Er blijft maar één optie over.
Ja, zoals hij zegt, er is echt alleen maar...
die ene optie. - En die is?
Droogleggen.
Zal ik even water opzetten?
"Dus, eerlijk gezegd, denk ik dat het leven erg goed is.
Geen drama's, geen crisis, het kabbelt voort op zijn vrolijke manier.
Wat obstakels hier en daar, natuurlijk, zoals de vijver.
Die moet worden drooggelegd. Een beetje een gedoe, dat snap je wel.
Maar ik ben er zeker van dat we er wel iets op zullen vinden."